You give me something (Present Tense)

Tagalog Version (mula sa orihinal na awit ni James Morrison--w/ elements of wishful thinking)

Note: Maaaring maging senti o corny. Pahintulutan ninyo na lang. Sisikapin kong simplehan.

You want to stay with me in the morning
You only hold me when I sleep
I was meant to tread the water
Now I've gotten in too deep
For every piece of me that wants you
Another piece backs away

Masaya lang ako pag kasama ka

Kahit alam kong paalis ka na

Naiinis lang ako na sa ganitong paraan pa

Matatapos ang isang araw ko

Itetext ko pa ba sayo ang plate #

Ng taxi na sinasakyan ko

O sasabihin ko pa ba kung nakauwi na ako

Kung pag dating ko naman, tulog ka na

'Cause you give me something
That makes me scared, alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something
'Cause someday I might know my heart

Masaya ako sayo, masaya ka rin ba?

Walang patutunguhan, wala kasing umpisa

Ang mahalaga masaya tayo

Walang paki-alam sa iba, enjoy lang

Kasi hindi ko alam kung may balita bang

Dapat ipaalam o taong dapat makaalam

Basta masaya...masaya tayong magulo

You already waited up for hours
Just to spend a little time alone with me
And I can say I've never bought you flowers
I can't work out what they mean
I never thought that I'd love someone
That was someone else's dream

Naalala mo pa ba nang mahuli ka sa usapan?

Hindi bale, sobrang "advanced" kasi ang relo ko..pati AKO

Pero bumawi ka sa kuwento, sa hawak ng kamay mo

At yakap...kahit hindi ka nag-shave nang mabuti

Huwag na muna natin pag-usapan ang pag-ibig

Alam mo naman may nagbago nang pakiramdam

Pero ikaw, ako hindi pa rin nagbabago

Ganon pa rin tayo..mga loko-loko

'Cause you give me something
That makes me scared, alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something
'Cause someday I might call you from my heart

Nasabi ko na sayo kung ano kinatatakutan ko

Dahilan kaya utak ang lagi kong pinapairal

Pero masaya ako kaya isang pabor lang hihilingin ko

Wag mo muna akong sasaktan, masaya pa ako eh

Di ba ganito na rin naman ang gusto mo?

Wag mo akong sasaktan, masama akong magalit

Hahahaha...jokes (are half-meant,di ba?)

But it might me a second too late
And the words that I could never say
Gonna come out anyway

Pag nawala ka nang tuluyan, ok na iyon

May nahanap na rin akong iba

Hindi ako mag-aaksaya ng lungkot

Kasi naging masaya naman ako

Malulungkot lang ako kung may nasabi ako sayo

Na hindi mo na pala gustong marining

Kasi gaya ko, sawa ka na (ulit)...ako ready na (ulit)

'Cause you give me something
That makes me scared, alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something

Pero iyon nga

Ang ratio ng mga babae sa lalaki

Ay 1:3. May 2 pang pwedeng pagpilian

O may 2 pang maaring pumili

Hindi ko nga lang matitiyak kung mahihigitan ka nila

O kahit paano ay mapapantayan.

Sa ngayon, hindi ko pa kasi alam ang sagot

Basta magkaibigan pa rin tayo.

'Cause you give me something
That makes me scared, alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something
'Cause someday I might know my heart

Marami akong plano at sa mga susunod na araw

Nais kong makasama ka pa rin kahit paano

Ikukuwento ko pa rin sayo kung kanino ako naiinis

O kung sino ang kasama ko pag lumalabas

Hindi nga lang parati dahil baka magselos ka...Kaya?!

Sana magkuwento ka rin..kaso hindi ako umaasa.

Hindi ako umaasa, pinapaasa at balang araw

Matututunan ko din hindi mag-paasa

Know my heart, know my heart, know my heart

Basta masaya ako...tapos!

sa susunod na paglalathala: layunin kong humakot ng maraming kuwento at tsismis! Pag-usapan natin ang.....?

Advisory: Light-Moderate-Heavy-Congested

Naitanong sa akin kamakailan lang kung bakit hindi ako pwedeng ma-in love. Sa totoo lang, maari naman mangyari ito ngunit mas pinilit ko lang isantabi ang posibleng maging sanhi ng aking pagkalito. Kapag sinabi mo ba sa isang tao "Mahal kita" o "Mahal na kita," eh ano na? Kayo na ganon?!?! (truthfully sarcastic na nagtatanong). At kung nasabihan ka ba na "I'm in love with you" o "I think I'm falling for you," ng taong gusto mo o mahal mo eh maniniwala ka na?!?! (desperately hopeful na nagtatanong). Sa totoo lang, palaisipan talaga eh.

Love Traffic Update:

1. Light: Maraming sasakyan. Iba't-ibang uri at mabilis na nagdaraan. Malaki ang layo nila sa isa't-isa kaya malabong magkabungguan ngunit hindi pa rin maiiwasan ang digrasya lalo na pag sobrang bilis ang takbo. Minsan, bihira lang ang nagdaraan. Minsan wala pa nga. Sa kabuuan, maaliwalas, hindi nakakainit ng ulo kung walang aksidente at kung hindi ka naghihintay nang masasakyan. Mabilis din na makakarating sa patutunguhan. Maari ding tumanda kang naghihintay o maari ding maging kuntento ka na sa kung sino man ang hihinto para sa'yo.

2. Moderate: Nagbabadya na ang namumuong kumpulan. Kadalasan, may bahagyang hinto sanhi ng ilaw trapiko (senyales sa susunod mong hakbang para aksidente ay maiwasan) o sanhi na mga nagtatawirang pasahero (pasaway lang na hahabol sa pagtawid o di kaya sasadyaing tumawid sa kabilang dako kahit alam mong pwede ka nang umusad). Ang tawag dito "obstacles" (balakid sa alin mang anyo o paraan--maaaring bagsik ni Inang kalikasan, lupit nang pagkawala ng bagay na nag-uugnay sainyo, o maari din PERA na tinalakay ko dati..hmmmm). Sa kabuuan, saktong "challenges" kung saktong kang mag-isip at mabilis kang kumilos para maka-iwas.

3. Heavy: Marami nang sasakyan at mainit na ang ulo ng ilan. Sabik na kasi silang makarating sa patutunguhan. Uso na ang gitgitan, palakasan ng busina, at marami na rin sumisingit. Dito mo na mapapansin ang salitang "detour." Suwerte ka na lang kung makaabot ka sa iyong patutunguhan sa tamang oras. Mas lalong swerte kung late ka lang ng ilang minuto. Swerte ka kung sa "detour" eh mauunahan mo ang iba o baka naman mahaba na rin pala ang pila. Malas mo lang kung sa "detour"makahanap ka pa ng "disaster" (mananakawan, makakahanap ng katapat, o mapapatay...talo ka!) Sa kabuuan, mahirap, kumplikado pero nasa saiyo kung magssound trip ka na lang habang naghihintay o itututok mo ang aircon sa mukha mo para "cool" ka lang. Pasasaan pa ba't dun din lang ang punta mo. Maliban na lang kung magbago ang isip mo.

4. Congested: Dead-end. Mamatay ka na!

Naku katatapos lang ng bagyo sa Pinas! Napanood ko ang isang video ng mga inaanod na sasakyan. Nasambit ko tuloy, "Kaawa-awa naman iyong mga nawalan ng sasakyan." Bigla nga lang ako natigilan. Mas kaawa-awa naman ako dahil wala pa akong sasakyan....kelan kaya ako magkakaroon? Iyong maituturing kong lisensyado at ako ang lihitimong may-ari. Iyong hindi ko kailan man ibebenta sa iba kasi alam kong mahalaga siya at hindi lang pangkarera o pampasada. Iyong seryoso akong alagaan kahit magsawa akong tignan o makasanayan kong laging kasama. Iyong imamaneho ko pa rin kahit "depreciated" na. Iyong mangungulila ako dahil coding kaya hindi ko isasama sa aking lakad. Iyong kay Melay lang....hay kelan kaya? Hmmmp! Makasarili lang...wala kasing ganon (nega mode).

sa susunod na paglalathala: layunin kong humakot ng maraming kuwento at tsismis! Pag-usapan natin ang.....?

Dampa (baboy, manok, aso, palaka, at ang pusa)

Nang mamatay ang isang taong malapit sa akin, bigla kong naisip na gumawa ng "eulogy" para sa bawat myembro ng aking pamilya. Sa mga mapamahiin, ikinagagalak kong sabihin na wag ninyo na lamang basahin ito dahil hindi ko nais hilingin ang kamatayan nila sa pagsabi ko ng aking saloobin. Sa palagay ko, gusto ko lang sumulat...tapos!

Ang dami ko na yatang pinalagpas na pagkakataon simula nang lumisan ako sa bahay, humigit kumulang apat na taon na ang nakalilipas. Naglalakbay ang alaala ko sa panahong ang pawis ay may katumbas na pagpapahalaga, pang-unawa, at pagmamahal...sa panahong ang tanging matatakbuhan mo ay ang lugar na pilit mong tinatakasan. Sa kabila ng kakayahan ng aking mga magulang na mapag-aral kami sa mga pribadong paaralan, lumaki kami na sanay sa salitang "Hirap." Bata pa lamang ako, nauunawaan ko na na kapag may nawawalang gamit sa bahay, may kapalit na balita. Masarap balikan ang alaala dahil dito nabuo ang layunin naming umunlad..patungo na rin dun..wala pa nga lang sa kalahati.

Si Papa...ano pa eh di mataba, ma-pride, lihim na naninigbak, konserbatibong seryoso pero tamang "cool" lang. Hindi ko na mabilang kung ilang beses kami nagtalo dahil magka-iba ang aming pananaw sa pulitika, trabaho, sa estado ng buhay, sa pera at sa kung saan-saan pa. Naalala kong ang pinakamatindi naming hidwaan ay naging dahilan ng pag-alis ko sa bahay. Hindi ko kailan man pinagsisisihan ang paglisan ko kahit na halos buong kuwarto ko na yata ang bitbit ko at mistulang Hercules lang ang drama dahil pinilit kong buhatin ito papasok ng taxi. Ininda ko na ang sakit dahil sa isip ko ay sobrang malakas ako. Papa's girl ang kadalasang bansag sa mga nag-iisang anak na babae at dahil na rin sa pagiging malapit nila sa kani-kanilang ama. Natitiyak kong ang panukat non ay di lamang batay sa pagiging magkasundo pero sa antas ng respeto. Kung meron man akong natutunan sa kanya ay ito: Natutunan kong walang silbi ang pride kung hindi mo alam ang respeto. Natutunan kong wag lumingon sa nakaraan pero tumanaw ng utang na loob. Natutunan kong masyado niya kaming minahal kaya gagawin niya ang lahat...isang bagay na hindi ako sang-ayon ngunit hindi ko ikakahiya.

Si Mama...ano pa eh di payat, OC-OC, makadiyos, at laging tumitilaok. Naalala ko tuloy nang ipinagkanulo ni Pedro si Hesus. Hindi ba't tatlong beses tumilaok ang manok?! Kung si Mama iyon, baka higit pa dun, half-day pa lang. Pero maiba tayo. Masasabi kong naging malapit lang ang loob ko skanya nung nasa kolehiyo na ako. Tama. Isa siya sa mga Ina na ubod ng OC-OC sa maraming bagay. Halimbawa, kung balak mong ipalaba ang damit mo sa kanya, dapat may 2 layunin ka: Nais mo bang pumuti ang damit mo o mas maayos ito? Alin man dun, wag na wag mong ipapalaba ang branded mong damit dahil hindi siya bilib sa washing machine. Samakatuwid, ang kalalabasan ay ito: Malinis, mabango, pero loose...hayst! Galing sa lahi ng OC-OC at puro mga babae, militar kung militar ang training. Kung meron man akong natutunan sa kanya ay ito: Ang disgrasya ay hindi dahilan upang pagsisihan mo ang naging buhay mo. Natutuwa naman akong malaman na mas pinili nilang isantabi ang pag-aaral kaysa sa responsibilidad...oo, pag-aaral para sa responsibilidad...dahil ang edukasyon ay hindi konseptong nakakulong sa apat na sulok ng paaralan. Natutunan ko rin sa kanya na hindi naman dapat pilitin ang utak na intindihin ang kabuuan ng Diyos dahil para ano pa't naging Diyos siya kung nauunawaan mo ang lahat sa kanya? At natutunan kong magpa-cute sa camera dahil sobrang camera shy siya...oo, sobra!!!!