Makulimlim sa labas nang umalis ako ng bahay. Parang nagbabadyang umulan. Pero dahil wala akong payong ay hindi ko na lang pinansin ang mga maiitim na ulap na nagkukumpulan sa dako pa roon. Mas importante para sa akin ang itago ang namumugtong mata ko dahil sa puyat at alak..hmmmm...kaya? Isa pa, may trabaho ako ngayon kaya kahit di ako mapalagay, sugod lang sa kung saan man dadalhin ng metro ng taxi ang isang daang pera ko.
Ang kauna-unahang liham
Ang kauna-unahang liham
Mahal,
Sa tingin ko ay sasang-ayon ka sa akin kapag sinabi ko sayong ito ang kauna-unahang sulat ko sa'yo. Naalala ko pang ang "paper roses" ay naging katotohanan sa isang pakete ng sigarilyo na noon ay madalas mong dala at mabilis mong inuubos ang laman.
Sa normal na sitwasyon at marahil dala na rin ng tamang edad, masasabi kong hindi na sumagi sa isip natin ang magsulatan dahil ang "penpal" ay para lamang sa mga naghahanap ng asawa. Ang ating paraan ay naiiba: text lang kung magbiruan at sa inuman lang ang pakikipagkaibigan. Dati, halos mag-apoy na ang telepono kung mag-usap tayo at pansin kong maya't maya ay labas nang labas ng kuwarto si Papa habang hindi malaman kung ikukunot ang noo niya o makikiusyoso sa atin. Naalala kong sinalo mo ako sa isang desisyon na kung pinili ko ay hindi ko sana maisusulat 'to sa umpisa pa lang.
Sa halos 5 taon ay masasabi kong naging maayos ang lahat. Sa sobrang ayos, ito ang naging dahilan ng kumplikasyon. Bagama't may mga bagay na hindi natin gustong intindihin, ito naman ay natutunan at matututunan nating tanggapin. Naisip kong mas magiging malinaw ang lahat balang araw. Samakatuwid, "kung tayo, tayo."
Ilalathala ko lamang ang mga bagay na ipagpapasalamat ko nang lubusan. Sa totoo lang 99% ng kahusayan, paglalambing, pagsunod, at pang-unawa ay galing sa'yo. Aray naman! Pero iyon ang totoo. Ngunit isa lang ang tiyak ko: Ito'y bunga ng aking personalidad at hindi dahil sa pananamantala. Naging daan tayo sa isa't isa para sa hindi mabilang na pagkakataon. Sa mga panahong ang pagkawala ng cellphones ko ay dahil sa aking katangahan, lagi kang may extra! Sa mga araw na ang "mood swings" ay laging konektado sa pagkababae, lagi kang may haplos na may salitang, "sorry na" kahit ang kaaway ko eh ang sales lady na laging "wala na po" ang sagot. Sa mga segundong lagi akong may pabaong katarayan, lagi kang tumatawa...kaya lalong kumukulo dugo ko sayo!!!! Sa mga panahong kalog ako, marunong kang sumabay. Sa mga araw na nagagandahan ako sa isang chicks, laging mas sexy ako para sayo...aaaay, sweet! Sa mga araw ng sweldo, lagi kang one day billionaire pero hindi ka nauubusan ng pera...kainis! Sa mga OTY moments ko noon, lagi mo akong sinusundo kahit walang dalang kotse. Sa mga inuman natin, lagi kang talo...o, blog ko 'to ha! Sa lahat-lahat, minahal kita (yun eh).
Balitaan mo ako paminsan-minsan. Kapag buo na ang isip mong umalis ng bansa, alam mo naman kung saan ka magpapadala. Higit sa lahat, kung sakaling mapadaan ang alaala mo sa akin, sana ngumiti ka at wag kang luluha.
-Melay-Balitaan mo ako paminsan-minsan. Kapag buo na ang isip mong umalis ng bansa, alam mo naman kung saan ka magpapadala. Higit sa lahat, kung sakaling mapadaan ang alaala mo sa akin, sana ngumiti ka at wag kang luluha.
..sa susunod na paglalathala: layunin kong humakot ng maraming kuwento at tsismis! Pag-usapan natin ang....?
No comments:
Post a Comment